Asystent Rodziny

Asystent rodziny realizuje pracę socjalno-wychowawczą z elementami terapii w środowisku zamieszkania rodziny i w miejscu przez nią wskazanym. Głównym jego działaniem powinna być pedagogizacja oraz wspieranie informacyjne, emocjonalne, instrumentalne, czasem rzeczowe rodziny w różnych czynnościach dnia codziennego. Główną formą jego pracy winno być towarzyszenie (asystowanie). Asystowanie w odróżnieniu od dyrektywnego przydzielania zadań lub wyręczania polega na obecności, towarzyszeniu w czymś, uczestniczeniu, służeniu wsparciem. Następnym warunkiem koniecznym realizacji asystentury rodziny jest zmiana charakteru pracy przedstawiciela służb społecznych z „urzędniczego” na towarzyszący i partnerski . Asystent rodziny towarzyszy w sytuacjach dnia codziennego, w poszukiwaniu rozwiązań sytuacji trudnych, wyciąganiu wniosków z porażek.

Do zadań a zarazem działań asystenta rodziny należy informowanie i wsparcie psychologiczne, natomiast interwencja w wyjątkowych wypadkach i monitorowanie w ograniczonym zakresie. Interwencja prowadzona przez asystenta rodziny powinna ograniczyć się do działań zaradczych w przypadku zastania w miejscu zamieszkania rodziny sytuacji zagrażających bezpieczeństwu dzieci.

Asystent rodziny powinien pracować inaczej niż dotychczas istniejące służby społeczne pracujące z rodziną. Aby nie naruszać miru domowego, wizyty powinny być zapowiedziane.

 

Funkcje i zadania asystenta rodziny

Do funkcji asystenta rodziny zaliczono funkcję wsparcia psychiczno-emocjonalnego, diagnostyczno-monitorującą, opiekuńczą, doradczą, mediacyjną, wychowawczą, motywująco – aktywizującą, koordynacji działań skierowanych na rodzinę. Zakres zadań asystenta rodziny obejmuje cztery obszary: bezpośrednią pracę z rodzicami, bezpośrednią pracę z dziećmi, działania pośrednie realizowane na rzecz dziecka i rodziny, organizację własnego warsztatu pracy.

Zadania asystenta rodziny określa art. 15 ust. ustawy z dnia 9 czerwca 2011 o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej:

  1. opracowanie i realizacja planu pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i w konsultacji z pracownikiem socjalnym;

  2. opracowanie, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, planu pracy z rodziną, który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu w pieczy zastępczej;

  3. udzielanie pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w tym w zdobywaniu umiejętności prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego;

  4. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów socjalnych;

  5. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów psychologicznych;

  6. udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych z dziećmi;

  7. wspieranie aktywności społecznej rodzin;

  8. motywowanie członków rodzin do podnoszenia kwalifikacji zawodowych;

  9. udzielanie pomocy w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy zarobkowej;

  10. motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu kształtowanie prawidłowych wzorców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych;

  11. udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez udział w zajęciach psychoedukacyjnych;

  12. podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin;

  13. prowadzenie indywidualnych konsultacji wychowawczych dla rodziców i dzieci;

  14. prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną;

  15. dokonywanie okresowej oceny sytuacji rodziny, nie rzadziej niż co pół roku;

  16. monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną;

  17. sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach;

  18. współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach na rzecz dziecka i rodziny;

  19. współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą roboczą lub innymi podmiotami, których pomoc przy wykonywaniu zadań uzna za niezbędną.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T. Świtek, Asystentura rodziny – parę refleksji o wspieraniu zmian w rodzinie … w aneksie do książki I. Krasiejko, Zawód asystenta rodziny w procesie profesjonalizacji, Wyd. Edukacyjne „Akapit”, Toruń 2013, s. 403- 405, potwierdza to również dyskusja na Ogólnopolskim Zlocie Asystentów Rodziny i wyniki ankiet osób niemogących w nim uczestniczyć. 5 I. Krasiejko, Praca socjalna w praktyce asystenta rodziny. Przykład Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach, Wyd. Naukowe Śląsk, Katowice 2013, I. Jaraczewska, I. Krasiejko (red.), Dialog Motywujące w teorii i praktyce, Wyd. Edukacyjne „Akapit” , Toruń 2013. 6 I. Krasiejko, T. Świtek, Między wsparciem a kontrolą – różne rozumienie roli asystenta rodziny,